30 Ekim 2013

Ekim ayını sevmem. Ne bir Eylül ne de bir Kasım. Arada kalmışlıkların ayı sanki. Sıcak mı? Soğuk mu? Güneş vardı. Şimdi nerede? Belirsizlikler.
Tüm bu kelimeler ne kadar da 'ben' aslında, beni tanıyanlara.
Belirsizliklerin dünyasında yaşayan bir Dilara değil miyim ki ben? Sorulan sorulara veremediğim cevaplar neden?
Ekim!
Biterken hissettirdi bana kendini.
Soğuk rüzgarlar estirdi,
Kopardı fırtınalarımı.
Üşüttü. Tir tir tittretti.
Son günlerinden birinde bir tutam güneşi gösterdi.
Bir umut ışığı tuttu önüme,
'Al Dilara, bak biraz güneş!' dedi.
Yağdıra yağdıra kurutmaya yüz tuttuğu göz yaşları misali yağmurlarından
Estirdiği rüzgarlar
Hatta kopardığı fırtınalardan sonra
Tam da bir ağaç kökleriyle yıkılmak üzereyken doğdurdu güneşi.

İşte bu yüzden, belki de bundan sonra severim ekimi.
Kim bilir?

21 Şubat 2012

Güneşin sıcaklığını özlemişim. Aynaya baktığımda çillerimin geri dönmesiyle yüzümdeki değişiklikti görmek istediğim, bugün. Turuncu severim.

Şimdi dinlediğim, dinlemek istediğim, şarkı soğuk bir Kasım’a ait. Karanlık. Hayır, çok soğuk değil. Öğle vakti güneşli. Hatta bugünden sıcak. Yalnızca gömlekle dışarı çıkabileceğin gibi, kimine.

Hatırlıyorum da yalnızca gömlek vardı üzerinde. Montun elinde. Ellerimiz sıcaktı. Yine de yudumladığımız bir kahve.

Aslında,

Belki de şarkıdaki gibi,

Seni en son gördüğüm gündü.