Birkaç dakikalık görüntüler
Mutfaktayız şimdi. Sen her zamanki gibi bana bir şeyler
yedirmeye çalışıyorsun: Üzerine ton balığı sürdüğün ekmekler, çikolatalı
bisküviler, bir de o benim sevmediğim mısır patlağı.
- Çantan? Haydi, ver; ben dikerim o sökük yeri.
- Hayır, olmaz. Son haftamızda sana bunu yaptırmam.
Gülümsüyorsun. Gülümsüyorum. Kapıdan adımımızı atıp asansörü
beklerken hatırlıyorum şimdi seni ve “Quinto” yazısını. Islık öttürmeye
başladın. İşte o şarkı, “Cuando te canses de mi.” Bir sağa bir sola sallanıyor, mırıldanıyorsun. Adını söylüyorum. Ardından, "No quiero volver."
Asansör geldi. İniyoruz. Sarıldım. Sarıldın. Aynadaki bizi
izlemek ne hoş, değil mi?
