Birkaç dakikalık görüntüler
Mutfaktayız şimdi. Sen her zamanki gibi bana bir şeyler
yedirmeye çalışıyorsun: Üzerine ton balığı sürdüğün ekmekler, çikolatalı
bisküviler, bir de o benim sevmediğim mısır patlağı.
- Çantan? Haydi, ver; ben dikerim o sökük yeri.
- Hayır, olmaz. Son haftamızda sana bunu yaptırmam.
Gülümsüyorsun. Gülümsüyorum. Kapıdan adımımızı atıp asansörü
beklerken hatırlıyorum şimdi seni ve “Quinto” yazısını. Islık öttürmeye
başladın. İşte o şarkı, “Cuando te canses de mi.” Bir sağa bir sola sallanıyor, mırıldanıyorsun. Adını söylüyorum. Ardından, "No quiero volver."
Asansör geldi. İniyoruz. Sarıldım. Sarıldın. Aynadaki bizi
izlemek ne hoş, değil mi?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder