28 Haziran 2012

Bir şehri keşfetmek.

Adım adım.

Haritaya gömülüp hangi yönde olduğunu algılamaya çalışmak.

Birbirinden farklı insanlarla iletişim kurmak.

Issız sokaklardan ürkerek geçmek.

Bazen kaybolmak.

Ayakkabın vursa da yürümeye devam etmek.

Ne giydiğini umursamamak.

“Ayakkabımla çantam uymuyordu bugün! Karşılaştığım o hoş çocuğa yolu sorarken saçımın nasıl olduğu umurumda bile değildi! Yarın ne mi giyeceğim? Bilmiyorum. Ütüsüz olacağı kesin. Beyazlarımsa biraz pembeye dönmüş. Bu sabah fark ettim.”