26 Kasım 2013

178 numaralı apartmanın aynaları

Dokuzuncu kattaydı. Karşısına sıra sıra dizilmiş adalar. Hava soğuk. Gri. Yağmur yağıyordu. Camdaki yansımasına takılıyordu gözü ara ara. Bakaduruyordu. Boynunu inceliyordu. Bir taşı düşmüş kolyesindeydi gözleri. Sahi, ne zaman yaptıracaktı kolyeyi? Boynundan omuzlarına doğru uzanan kıvrımlara kaydı gözleri, omuzlarına. Bir ara derince bir nefes aldı. Nefes alıp verişiyle inip çıkan göğsünü takip etti sonra. Nefes aldı verdi, aldı verdi. Göğüslerine baktı. Sütyenini düşündü. Siyah. Beyaz tenindeki siyah sütyen. Sütyenini çıkardığını gördü bir an. Göğüs uçlarını. Üşümüştü. Beline doğru kaydı gözleri sonra. Bel kıvrımlarına baktı. Çok da sevmediği kıçına. Uzun bacaklarına. Ayak parmaklarına. Derince bir nefes aldı yine. Camdaki yansımasına baktı sonra. Aynaları hatırladı. 178 numaralı apartmanın sol tarafındaki asansörünün aynasını önce. Heyecanlıydı. Beşinci kattaki dairenin uzun koridorundaki aynaya baktı sonra. Ne yapıyordu? Sabah oldu o evde. Banyodaki aynaya baktı. Çıplak. Yüzünü inceledi. Gözlerini. Yamuk burnunu. Kızarmış yanaklarını. Gülümsedi. 

Dokuzuncu kata döndü şimdi. Karşısına sıra sıra dizilmiş adalar. Hava soğuk. Gri. Yağmur yağıyor. Kış mevsimini sevmez o, yaz gelsin.