1998’de Adana depreminin haberlerini izlediğimi hatırlıyorum. “Biz yaşamadık, bilemeyiz, hissedemeyiz,” demişti annem. Deprem ne demekti ki zaten?
Bir yıl sonra...
Deprem ne mi demek?!
Biz de yaşadık anne! Şimdi biliyoruz değil mi Van’dakileri? Acılarını anlıyor, hissediyoruz. Karanlık bir gece değil mi senin de gözlerinin önündeki? Korkuyorsun sen de. Babamla beni sıkı sıkı tuttuğunuzu hatırlıyorsun değil mi? Uğultuları duyuyor, gözlerini defalarca kez kapatıp rüya olmasını diliyorsun işte.
Biz de yaşadık anne!
O haykıran kız var ya şimdi, hani toza aldırmaksızın dizlerinin üstüne çöken.12 yıl sonra onun da canı acımayacak mı benim gibi? Gördüğü her deprem haberinde gözyaşlarına boğulmayacak mı? Unutmayacak hiçbir an’ını. O da unutamayacak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder