Takvim yapraklarını çevirmek kadar hızlı geçiyor zaman. Farkına vardırmadan, sessizce akıp gidiyor her saniyesinde beraberinde alıp götürdükleriyle. Başarabiliyorsan değerlendirebilmeyi yenilikler sunuyor önüne. Yakalayabiliyorsan sana armağan ettiği sınırlı dakikalarında yaşanan gizli mutlulukları, bir gün canın isteyip de geriye çevirdiğinde yaprakları, hatırlayıp tebessüm edebiliyorsun yalnızca. Bir daha geri gelmeyeceğini bilerek bir kez daha zevkine varabilmek için yavaş yavaş çeviriyorsun yaprakları. Küçük mutlulukların yaşandığı her sayfada durup bir kez daha düşünüyorsun belki de. Her defasında gözlerini kapatıp binlerce kez tuttuğun dilekleri tutuyorsun.
Yeni umutlar doğsun istiyorsun günlerine.
Yeni umutlar doğsun istiyorsun günlerine.
“Her doğan gün yeni bir umut olsun!” diyorsun. İşte, bir kez daha diliyorsun,
“Umarım…”
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder