Perilerimi çağırdım bu gece. Bir geldiler bir gittiler. Anlamadım ne demek istediler. Ben seni yazmak istedim oysaki. Her harfe senden serpiştirmek istedim biraz biraz.
Düşündüm. Seni, bendeki seni, sana anlatmanın en kolay yolu yazmak mıdır? İki oyuncu değil mi karşımdaki? Kelimelerle oynayan… Gece yarıları kendini satırlarda bulan…
Sesin… Kim bilir, belki de sesin “aşk” olacak. Sen duymasan da bende hep yankılanacak. Mısralar okuyacak mısın yine? Ben cevapsız, gülümseyeceğim belki de.
Kim bilir?
Bilmiyorum işte ben de! Dudakların kadar gerçek mi dökülen her kelime?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder