Söylemek istediklerim düşüncelerime hapsolmuş. Yanıtı olmayan sorular karşımda. Sadece yazıyorum. Her bir harfte düşünce zincirlerimi kırmak istercesine. Sonunun nereye bağlanacağını bilmeden. Yazıyorum. Korkularım yine benimle. Beni terk ettiğini düşünmeme bile izin vermeden ortaya çıktılar yine. Onlar ortaya çıktıkça ben kayboluyorum. Benden bir şeyler eksiliyor. Sen yok oluyorsun.
Ya çok geç olursa?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder